Werkweek Londen 2013

Dinsdag 15 oktober 

Om 6.00 ging de wekker. Het was eindelijk zover. Vandaag gingen we naar Londen. Ik had me er heel erg op verheugd en vond het dus totaal niet erg dat ik zo vroeg op moest staan. Toen we allemaal onze koffers hadden ingeladen en een plekje hadden gevonden in de bus, kon de reis naar Calais beginnen. Rond 1 uur 's middags kwamen we daar aan. Daar konden we met de bus op de trein richting Folkestone. Dit was ook spannend om een keer mee te maken, maar ik zou het liever niet nog een keer doen. Ik was blij toen ik weer uit die tunnel was. 

Toen we bijna bij Bexleyheath kwamen, de ontmoetingsplek, begonnen we zenuwachtig te worden. Zou het gastgezin aardig zijn? Hoe zou het eten zijn? En de bedden? Op de verzamelplek was het heel druk met allemaal bussen en auto's. Blijkbaar is dit niet alleen de verzamelplek voor onze school...
Onze groepje, Joanneke, Ilse, Margot en ik, werd als één van de eersten naar voren geroepen. We werden voorgesteld aan een vrolijke, donkere vrouw. We moesten nog een aardig stukje rijden naar haar huis, maar in de auto was het al heel gezellig. We hadden gesprekken over o.a. de schoolsystemen in Engeland en Nederland, haar gezin en het programma van de werkweek. Eenmaal aangekomen zag het er gezellig uit. Haar zoon was ook thuis. Nadat we onze spullen boven hadden gezet, moesten we ons nog een keer voorstellen. Ze zou proberen onze namen te onthouden. De namen van de vrouw en haar zoon zijn me helaas ontgaan. Na een lekkere maaltijd en een goede douche konden we eindelijk slapen. We waren kapot. 

Woensdag 16 oktober 
Onze wekker ging weer vroeg, want we zouden om 7.00 ontbijten. Ik was wel benieuwd wat ons ontbijt zou worden, aangezien Engeland bekend staat om een groot en vet ontbijt. Gelukkig was dit niet het geval. We kregen toast en jus d'orange. We moesten opschieten om op tijd weg te gaan. Onze 'gastmoeder' was gestresst omdat er file op de weg stond, maar we kwamen als één van de eersten op onze verzamelplek aan. 

We gingen naar het centrum van Londen met de bus. Daar konden we beginnen aan onze wandelroute, die we op school hadden voorbereid. Wij, Joanneke, Britt, Margot en Ilse, gingen samen de route lopen. We kwamen natuurlijk langs de meest bekende dingen zoals de Londen Eye, Big Ben, Buckingham Palace, House of Parliament en natuurlijk de beroemde rode telefooncel. Het weer viel jammer genoeg een beetje tegen, maar we vonden het toch heel leuk om Londen zelf te ontdekken. Om 1 uur verzamelde we op Covent Garden en konden we kiezen naar welke musea we gingen. Ik koos voor National Gallery en Tate Britain. Ik vond de schilderijen heel indrukwekkend. 

Om half 7 kwamen we weer op de verzamelplek in Bexleyheath waar we werden opgehaald door onze 'gastmoeder'. We kregen wederom weer heel lekker te eten. Na het eten deden we het interview met ons gastgezin. We voerden hele leuke gesprekken, maar ook over serieuze onderwerpen. Daarnaast gingen we uitleggen wat Sinterklaas was, maar volgens mij begreep ze het niet helemaal. Na het interview hadden we als bedankje een mandje met typisch Nederlandse etenswaren: drop, hagelslag, pepernoten, roze koek, boterkoek, stroopwafels en weespermoppen. Ze keken ons ook heel raar aan toen we zeiden dat we hagelslag op brood eten. Zo zie je maar hoe verschillend de gewoontes zijn tussen Engeland en Nederland.

Donderdag 17 oktober
Ons plan was om vandaag wat sneller te zijn met ons klaar te maken en te ontbijten, zodat onze 'gastmoeder' wat minder stress zou hebben. Op het laatste moment ging het toch fout, omdat Joanneke opgesloten zat in de badkamer. Wij allemaal lachen natuurlijk. Uiteindelijk kwam ze er wel uit en waren we dan ook weer ruim op tijd op de verzamelplek. 

In het centrum van Londen is het altijd heel erg druk, dus op een gegeven moment komt een Engelse man boos naast ons rijden. Het bleek dat de buschauffeur in de bocht tegen de auto aan had gereden. We moesten midden in een straat stoppen, waardoor we het blokkeerden. Er bleek amper schade te zijn... 

Vandaag konden we kiezen uit twee musea, namelijk National History Museum en Science Museum. Ik ging naar National History Museum. Ik vond dit museum heel leuk. Vooral de verschillende kleuren stenen vond ik erg mooi. Natuurlijk heb ik ook even de 'Ambersteen' bewonderd. Later bleek dat ik een deel van het museum niet gezien heb, wat ik wel jammer vond. 

In de middag gingen we met de metro naar the Globe Theatre. Daar kregen we een rondleiding door het theater en een workshop acteren. Hierna konden we op eigen gelegenheid naar Leicester Square lopen. Wij wilden nog heel graag de Tower Bridge zien, dus namen we een grote omweg naar Leicester Square. Op weg naar de brug kwamen we langs allerlei verborgen leuke plekjes. We kwamen een klein marktje tegen, een hele oude, kleine buurt en een overdekt pleintje met een boekenwinkel. Heel leuk om te zien, want het is totaal iets anders dan wat we al gezien hadden. Na ons bezoekje aan de boekenwinkel konden we de Tower Bridge bewonderen en gingen we daarna voor de ervaring (maar vooral omdat we pijn in onze voeten hadden) een keer alleen met de metro. Wij gingen als gekken een stilstaande roltrap op rennen, maar de hoogte hadden we toch wat onderschat. 


Op Leicester Square kregen we geld om ergens te gaan eten. Wij wilden graag in een Engels restaurant eten, maar die was niet te vinden, dus kozen we voor een schattig, klein, Italiaans restaurant. We kregen heel lekker te eten. Na ons eten hadden we nog even tijd om winkels te bekijken. Ik kocht wat souvenirs voor mijn familie en we bezochten de M&M store. Om kwart voor 7 verzamelden we met z'n allen op Leicester Square en vertrokken we gezamenlijk naar Majesty's Theatre. Daar keken we naar de musical 'Phantom of the Opera'. Ik had niet zo'n goede plek, maar wat ik kon zien en horen was heel mooi. Na deze lange dag lagen we uiteindelijk rond 00.00 in ons bed. 


Vrijdag 18 oktober
Het einde van de werkweek was aangebroken, jammer genoeg. Alhoewel ik me wel had verheugd op deze dag (lekker shoppen), vond ik het toch jammer om weer naar huis te gaan. Toen we onze koffers ingepakt hadden, ontbeten hadden en nog even goed rondkeken of we niets vergaten, reden we naar de verzamelplek. We namen afscheid van ons gastgezin en bedankten haar voor de leuke tijd. 

Ik wilde heel graag naar de Victoria's secret. We bedachten van tevoren wie met wie ging om naar zoveel mogelijk winkels te kunnen. In het parkje waar we werden afgezet, maakte we eerst een groepsfoto en toen zette iedereen het op een lopen. De winkelstraat is heel groot en we moesten ook nog de winkel zien te vinden. Victoria's secret zat verstopt in een zijstraatje waardoor het moeilijk te vinden was. Gelukkig wisten we de straatnaam, anders hadden we het nooit gevonden. Die winkel was zo mooi, van buiten en binnen. We hebben een paar keer de winkel doorgelopen en alles bewonderd. Als laatste gingen we naar de PINK-afdeling, waar ze allerlei aanbiedingen hadden. We hebben daar heel lang gestaan, want we konden niet kiezen wat we wilden kopen. Uiteindelijk na een moeilijke keuze te hebben gemaakt, konden we na ruim een uur alweer terug lopen naar de bus. We hadden niet veel tijd meer om andere winkels te bewonderen. We haalden nog even wat om te lunchen bij de Mc Donald's en liepen toen weer naar de verzamelplek. 


We reden eerst naar Dover om vervolgens met de boot naar Calais te gaan. Ik vond het wel heel leuk om met de boot terug te gaan. Dit was ook weer een leuke ervaring. Onze volgende stop was net voor de grens van Nederland. Blijkbaar kozen meerdere scholen voor deze stop, want het was er heel druk. We konden kiezen uit de Mc Donald's of La Place voor ons avondeten. De keuze was snel gemaakt, want het was toch wat rustiger bij La Place. Met onze volle maagjes konden we dan voor de laatste keer in de bus. Over twee uurtjes zouden we in Weesp aankomen. We bespraken nog even deze week met elkaar en maakten nog wat leuke foto's. Topweek! 

Verwachtingen Londen 2013

Verwachting van de werkweek

Ik weet eigenlijk niet wat ik moet verwachten van de werkweek in Londen. Ik ben nog nooit naar Engeland geweest en ik ken de bekende bezienswaardigheden alleen van foto's. Ik denk dat het heel leuk gaat worden en in het echt nog mooier is. Daarnaast ben ik ook heel benieuwd naar de musical 'The Phantom of the Opera' en natuurlijk naar het gastgezin waar ik in kom. Ik zit in een leuk groepje bij het gastgezin dus dat zou goed moeten komen. Kortom; ik heb er heel veel zin in!

De werkweek

De werkweek was echt super leuk; leuker dan verwacht. Ik vond vooral de wandeling, die we van tevoren moesten voorbereiden, heel leuk, omdat we zo zelf de stad ontdekten. Het was alleen een beetje jammer dat het niet zo mooi weer was, maar ondanks het weer hebben we toch de bekende dingen van Londen gezien. De musical was ook heel mooi om te zien. Jammer genoeg had ik niet zo'n goede plek en kon ik niet alles goed zien. Ondanks dat vond ik het wel heel mooi en een leuke ervaring. De vrouw en de zoon van het gastgezin waren heel aardig en het eten was ook lekker. We hadden het goed getroffen met ons gastgezin.

Literatuurgeschiedenis 'Middeleeuwen

Een pennenproef als begin

- Wat is een pennenproef?

Als een schrijver de ganzenveer had aangescherpt, probeerde hij die op de laatste bladzijde even uit. Daarna ging hij weer verder met schrijven.

- In welke periode werd Oudnederlands gesproken?

Ca. 800 tot 1150.

-  Leg op grond van de tekstpagina Lied van Heer Halewijn uit welke eigenschappen van mondeling overgeleverde literatuur daarin naar voren komen.

Het regelmatige rijmschema en de vele herhalingen.

Hoofsheid

- Welke invloed hadden de kruistochten op de hoofse cultuur?

Tijdens kruistochten raakten vele onder de indruk van de Arabische cultuur, waar de kunst van het levensgenieten veel verder ontwikkeld was dan in Europa. Vanaf die tijd begint zich een hoofse cultuur te ontwikkelen.

- Wat was het belangrijkste principe van de hoofse omgangsvormen?

Het belangrijkste principe van de hoofsheid was de respectvolle gemanierdheid: je laat de ander in zijn waarde en plaatst deze niet voor onaangename verrassingen. Je bent wellevend, galant en beheerst je driften en impulsen.

- Lees de tekstpagina over Floris ende Blancefloer. Leg uit in hoeverre de kruistochten van belang zijn geweest voor het schrijven van deze roman.

Het mooie decor zoals de exotische tuinen en het paleis van de emir van Babylon, zijn waarschijnlijk beïnvloed door de indrukken die kruisvaarders hebben opgedaan in het Midden-Oosten.

 Ridderliteratuur

- Wat zijn de voornaamste verschillen tussen Karel- en Arthurromans?

Karelromans waren vooral gewijd aan oorlogen en grote massa-gevechten, vaak tussen christenen en moslims. Arthurromans waren meer gericht op de individuele avonturen, toernooien en  tweegevechten en de hoofse liefde.

- Welke voorbeeldfunctie hadden ridderromans voor het oorspronkelijke publiek?

De verhalen waren voor amusement, maar het hoofdzakelijke was dat ze een voorbeeldfunctie hadden voor de edelen die naar de verhalen luisterde. Zij namen een voorbeeld aan de hoofdfiguren hoe ze zich als hoofse ridders en edelvrouwen moesten gedragen.

- Leg op grond van de tekstpagina Karel ende Elegast uit welke typische eigenschappen van ridderschap daarin naar voren komen.

Elegast riskeert ontdekking om Eggerics complot te verijdelen. Dit vereist moed. Elegast zweert trouw aan leenheer Karel, ondanks de slechte behandeling. Het geloof: Karel gehoorzaamt het eigenaardige bevel van God en Elegast vertrouwt op het godsoordeel in een duel. De eerlijkheid: Elegast lijdt liever dan dat hij verraad pleegt.

Van den vos Reynaerde

- Waar blijkt in het tekstfragment dat Reinaert een doortrapte schurk is?

Gelijk in het begin, als Reinaert Tibeert bespot op zijn aarzeling en hem dan toch overhaalt om het oordeel aan te doen.

- Welke twee tegenstrijdige gevoelens maakt Reinaert bij de lezer/luisteraar los?

De bewondering voor de slimheid van de vos, maar ook de afschuw dat hij iedereen te grazen neemt.

- De prent van Fokke ende Sukke bij deze pagina verwijst naar de eerste zin van de Reinaert 'Willem die Madocke maecte'. Leg uit hoe de humor in deze grap in elkaar steekt.

In Reinaert  verwijst ‘maecte naar het werkwoord schrijven en ‘Madocke’ dus naar een tekst. In de prent van Fokke ende Sukke verwijst ‘Madocke’ naar een ingewikkeld apparaat en ‘maecte’ waarschijnlijk naar repareren.

Rederijkerij

- Welke rol speelden rederijkers bij officiële gelegenheden in de stad?

De rederijkers speelden een belangrijke rol bij feesten en plechtige gebeurtenissen. Ze hadden een groot aandeel in de organisatie en uitvoering van bijvoorbeeld processies.

- Waarom en hoe probeerden steden rederijkers aan zich te binden?

Stadsbestuurders zagen het belang in van de belangrijke rol die rederijkers konden spelen bij de propaganda voor de stad. Ze probeerden rederijkers aan zich te binden door stadsdichters aan te stellen.

- Rederijkers waren dol op wedstrijden. De kaart voor zo’n wedstrijd beschreef aan welke eisen de deelnemers moesten voldoen. Schrijf zelf een kaart voor een gedichtenwedstrijd. Geef aan:
- waar en wanneer de wedstrijd wordt gehouden;
- hoe het gedicht eruit moet zien;
- wat het onderwerp is;
- en geef aan welke prijzen te winnen zijn.

Gedichtenwedstrijd!
Beste inwoners van Weesp en omstreken,

Op vrijdag 11 oktober zal er een gedichtenwedstrijd plaatsvinden op het Grote plein voor het stadhuis in Weesp. De eisen aan het gedicht zijn: niet langer dan 1 a4-tje vol en het onderwerp van het gedicht moet herfst zijn. Wees zo creatief mogelijk! Er zal een professionele jury aanwezig zijn om de gedichten te beoordelen. De winnaar zal een geldprijs in ontvangst nemen en bovendien mogen deelnemen in de landelijke gedichtenwedstrijd. Schrijf je nu in!

Boekdrukkunst

- Waarin verschilt een blokboek van de boekdrukkunst?

Een blokboek is een boek gesneden uit het hout. In de boekdrukkunst worden boeken gedrukt op papier. Dit kost dan ook veel minder tijd dan het maken van een blokboek.

- Wat was het eerste gedrukte Nederlandstalige boek?

De Delftse Bijbel.

- Gedrukte boeken hebben vaak een titelpagina die er mooi uitziet (zie bijvoorbeeld de voorpagina van het Antwerps Liedboek op de literatuurgeschiedenispagina ‘Zingen in de Middeleeuwen’) terwijl bij handschriften de tekst meestal plompverloren begint. Wat is de functie van zo’n titelpagina en waarom hebben drukkers deze ‘uitgevonden’?

De titelpagina had als belangrijkste functie om de belangstelling van de lezers de wekken. Als een titelpagina mooi was en het publiek aansprak, werden mensen nieuwsgierig naar de inhoud.

'Zonder Genade' - Renate Dorrestein

Het boek 'Zonder Genade' is een psychologische roman die gaat over de rouw van het echtpaar Phinus en Franka Vermeer. Zij verliezen hun 15-jarige zoon Jem door zinloos geweld. In het hele boek wordt beschreven hoe zij met het verlies van hun zoon omgaan.

Ik vind dat de structuur van het boek heel goed bedacht is. De structuur is namelijk gebaseerd op een spelmotief. Phinus is een spelfabrikant en ook in zijn jeugd speelde hij veel spelletjes met zijn tantes. Doordat Phinus zo vaak in aanraking is geweest met spelletjes, ziet hij het leven ook als een groot spel waarin je je aan de spelregels moet houden. Het boek is ingedeeld in drie delen en elk deel heeft een titel wat met een spel te maken heeft; 'In de put', 'Memory' en 'Ga terug naar af'. Ook de flash-backs en herinneringen hebben een grote functie in het boek. Deze flash-backs en herinneringen maken dat je aan het eind van het boek Phinus veel beter begrijpt. Phinus had een moeilijke jeugd. Hij is opgegroeid als wees bij zijn tantes. Franka kon geen kinderen meer krijgen doordat zij baarmoederkanker had. Phinus zag Jem als zijn eigen zoon, hoewel hij niet de biologische vader was.Toen Jem overleed was hij hier helemaal kapot van. Hierdoor begrijp je beter dat Phinus zo overdreven reageert op de dood van Jem.

Het boek is erg realistische geschreven, maar er zitten ook een aantal aspecten in wat minder realistisch is. Een realistisch en vooral emotioneel aspect in het boek is, is zinloos geweld. Hoewel de moord op Jem in het boek niet het centrale onderwerp is, is het wel een belangrijk aspect en de oorzaak van het gedrag van Franka en Phinus. Phinus en Franka reageren beide anders op de dood van Jem, wat ook realistisch is. Iedereen reageert en rouwt op zijn/haar eigen manier. Een minder realistisch aspect is hoe de twee meisjes, Melanie en Astrid, en Phinus en Franka op elkaar reageren. Phinus valt de twee meisjes aan, omdat hij bang is dat zij Franka wat aan gaan doen. Ook is het niet erg realistisch dat Phinus Sanne zwanger maakt op het kerkhof.

Ik denk dat de intentie van het boek is om in te laten zien hoeveel impact het kan hebben als een naaste overlijdt aan zinloos geweld. Hoewel het niet erg realistisch is hoe Phinus reageert, is het rouwproces voor naasten heel zwaar. Maar ook dat het leven doorgaat, hoe hard het soms ook is.

Het is een heel emotioneel boek en het maakt ook veel gevoelens in je los tijdens het lezen. De ongeloof en harde realiteit als je leest hoe Jem is vermoord. Ook het gevoel van ongeloof als je leest hoe Phinus erop reageert. Het belangrijkste gevoel is de medelijden die je voelt, omdat Franka en Phinus het heel moeilijk hebben met de dood van hun zoon.

"De Engelenmaker" - Stefan Brijs

Het boek De Engelenmaker was erg interessant en intrigerend. Het zat vol met symbolische gebaren, zoals bijvoorbeeld de naam van de dokter; Victor Hoppe. Zijn voornaam betekent het zegevieren van het verlangen. Zijn achternaam verwijst naar de hoppeboom, de boom van Goed en Kwaad. Ook het huis van Victor Hoppe aan de Napoleonstrasse, in het dorpje Wolfheim, verwijst naar het huis van de wolf. De titel ‘De Engelenmaker’ verwijst naar de dokter Victor Hoppe die zijn zoons heeft ‘gemaakt’ en ze vernoemt heeft naar de drie engelen ‘Michaël, Gabriël enRafäel’. De symboliek in het boek maakt het een apart en bijzonder verhaal, omdat de schrijver over elk deel en toevoeging in het verhaal heeft nagedacht over de betekenis ervan.

Het boek zit vol met roddels. Als Victor Hoppe met zijn drieling na lange tijd weer terugkeert in het dorp, begint het roddelen van de bewoners in het dorp. Iedereen heeft zijn eigen theorie over de bijzondere drieling. Dit maakt het moeilijk, maar spannend, omdat de lezer ook niet weet wat er aan de hand is met de drieling. Pas in het derde deel van het boek kom je te weten waarom de drieling nooit buiten komt, waarom ze zo klein zijn en zo snel verouderen. 

Het wetenschappelijke deel in het boek vind ik erg interessant. Het klonen is heel realistisch, omdat er in deze tijd ook veel onderzoeken naar worden gedaan. Dit boek laat zien dat er gevaren zijn bij het klonen van mensen. De gevaren maken het boek spannend en interessant, maar laten ook zien dat het klonen van mensen niet voor niets is verboden.

Ook de structuur in het boek spreekt mij erg aan. Het boek is verdeeld in drie delen. In het eerste deel zijn speelt het verhaal zich af in het ‘nu’. Het tweede deel speelt zich eerder af. De jeugd van Victor Hoppe wordt hierin beschreven. In het derde en laatste deel speelt het weer af in het ‘nu’, maar vinden er wel drastische veranderingen plaats en komt het verhaal tot een schokkend einde. De structuur maakt dat het boek makkelijker te begrijpen is.

Ik vind de voortdurende aanwezigheid van het geloof wat minder, omdat dat me niet zo interesseert. Hoewel de godsdienst een belangrijk deel uitmaakt van het boek, aangezien Victor Hoppe denkt dat hij Jezus is, maar een hekel heeft aan God, had het van mij wel iets minder gemogen.  

Kort gezegd: De Engelenmaker is een fascinerend boek vol roddels, wetenschap en godsdienst. Het is zeker een aanrader.